Finkelstein-Dershowitz Tartışmasını Yeniden Değerlendiriyoruz (Bölüm 2): Epstein Belgelerinde Dershowitz'in Adının Geçmesi Vesilesiyle

Bu analiz, Profesör Norman Finkelstein ve Alan Dershowitz arasındaki tartışmanın ayrıntılı bir dökümünü sunmakta; tarafların temel argümanlarını ayrıştırmakta ve Finkelstein'ın tutumunun entelektüel ve olgusal derinliğini vurgulayan bir değerlendirme ile sona ermektedir.

Ayrıntılı Argümanlar: Profesör Norman Finkelstein

Mülksüzleştirmenin Kaçınılmazlığı: Finkelstein, tarihsel argümanlarını İsrailli "Yeni Tarihçi" Benny Morris'in çalışmalarına dayandırıyor. Filistin direnişinin kökeninde mantıksız bir nefretin değil, mülksüzleştirilmeye dair "rasyonel bir korkunun" yattığını savunuyor. Siyonist projenin başlangıcından itibaren, bir Yahudi çoğunluğu yaratmak için yerli halkın "transfer edilmesini" (sürülmesini) içeren "doğuştan gelen" bir gereklilik taşıdığını ileri sürüyor.

"Toplama Kampı" Gerçeği: Finkelstein, Gazze'deki sefaletin Hamas ile başladığı fikrini reddediyor. Aralarında kıdemli sosyolog Baruch Kimmerling ve eski Ulusal Güvenlik Konseyi başkanı Giora Eiland'ın da bulunduğu üst düzey İsrailli isimlerin, Gazze'yi daha 2003 yılında "dev bir toplama kampı" olarak tanımladıklarını hatırlatıyor. 6 Ekim 2023 itibarıyla halkın; geçmişi, bugünü ve geleceği olmadan "çürümeye ve ölmeye" terk edildiğini savunuyor.

Kolektif Cezalandırmanın Hukuksuzluğu: Dershowitz'in ablukayı güvenlik üzerinden savunmasına karşı Finkelstein; Dünya Bankası, IMF ve dünyadaki her büyük insani yardım kuruluşunu kanıt gösteriyor. Ablukanın "kolektif bir cezalandırma" olduğu için savaş suçu teşkil ettiğini; İsrail'in civciv, çikolata ve inşaat malzemeleri gibi temel ürünleri yasaklayarak Gazze halkını kasten "ekonomik felaketin eşiğinde" tuttuğunu belirtiyor.

Süregelen Savaş Suçu Olarak Yerleşimler: Batı Şeria'daki yerleşimleri sadece bir "anlaşmazlık" değil, işgalci gücün kendi nüfusunu işgal edilen topraklara transfer etmesini yasaklayan Dördüncü Cenevre Sözleşmesi'nin 49. maddesinin ihlali olarak görüyor. Uluslararası Adalet Divanı'nın (UAD) 2004 yılında bu hukuksuzluk konusunda oybirliğiyle bir fikir birliğine vardığına dikkat çekiyor.

Tarihsel Bağlam ve Ahlaki Mutlakiyet (Nat Turner Analojisi): Tartışmanın en tartışmalı kısmında Finkelstein, 7 Ekim olaylarını 1831'deki Nat Turner köle isyanı ile kıyaslıyor. "Anlatılamaz dehşetteki olaylar" yaşanmış olsa da, o dönemin kölelik karşıtlarının (abolitionist) köleleri kınamadığını, aksine kölelik sisteminin gaddarlığını asıl neden olarak gösterdiklerini savunuyor. Finkelstein'ın pozisyonu şu: Eğer 2 milyon insana yirmi yıl boyunca "insan görünümlü hayvanlar" gibi davranırsanız, bir şiddet patlaması kaçınılmaz ve trajik bir sosyolojik sonuçtur.

Ayrıntılı Argümanlar: Alan Dershowitz

Kök Neden Olarak Arap Reddiyeciliği: Dershowitz, tüm çatışmanın suçunun 1937 ve 1948'deki paylaşım planlarını reddeden Arap liderliğinde olduğunu savunuyor. Nakba'yı, Arap devletlerinin yeni kurulan İsrail'i yok etmek için başlattığı başarısız bir "soykırım savaşı"nın sonucu olan "kendi kendine açılmış bir yara" olarak nitelendiriyor.

Nüfus Mübadelesi ve UNRWA: Arap topraklarından gelen 800.000 Yahudi mülteci ile Filistinliler arasında simetrik bir "nüfus mübadelesi" olduğunu iddia ediyor. İsrail Yahudi mültecileri topluma entegre ederken, UNRWA ve Arap hükümetlerini Filistinlileri siyasi piyon olarak kullanmak için mülteci kamplarında hapsetmekle suçluyor.

Ablukanın Güvenlik Gerekçesi: Dershowitz, ablukanın Hamas'ın tünel inşa etmesini ve roket edinmesini önlemek için savaş hukukuna göre %100 yasal olduğunu iddia ediyor. Hamas'ın Gazze'nin gerçek "gardiyanı" olduğunu, hastaneler için gönderilen yardımları çalarak "350 mil uzunluğunda tüneller" inşa ettiğini savunuyor.

Uluslararası Kurumların Reddi: BM ve Uluslararası Adalet Divanı'nı (UAD), hukuk değil "bilim kurgu" üreten "gayrimeşru" yapılar olarak tanımlıyor. Bu mahkemelerin Lübnan (Hizbullah) gibi düşman rejimler tarafından atanan hakimlerden oluştuğunu ve bu nedenle İsrail'e karşı doğuştan gelen bir önyargıya sahip olduklarını iddia ediyor.

7 Ekim Konusunda Ahlaki Mutlakiyet: Dershowitz, 7 Ekim saldırılarının mutlak bir ahlaki kınama gerektirdiğinde ısrar ediyor. Finkelstein'ın tarihsel bağlam kurmasını, Birinci Dünya Savaşı sonrası Almanların çektiği acıları öne sürerek Nazileri haklı çıkarmaya benzetiyor. Hiçbir tarihsel mağduriyetin masum sivillerin öldürülmesini, tecavüzü ve kafa kesmeyi meşrulaştıramayacağını savunuyor.

Sonuçların Özeti: Olgusal Ağırlık Neden Finkelstein'dan Yana?

Tartışma yoğun bir gerilimle geçmiş olsa da, kanıtlar ve retorik stratejiler analiz edildiğinde Norman Finkelstein'ın daha sağlam, uluslararası alanda tanınan ve verilere dayalı bir dava sunduğu görülmektedir.

1. Hukukun Üstünlüğü ve Seçici Ret: Finkelstein'ın argümanları tutarlı bir şekilde uluslararası hukuk konsensüsüne (UAD, Cenevre Sözleşmeleri, Roma Statüsü) dayanıyordu. Buna karşılık Dershowitz —bir avukat olmasına rağmen— dünyanın en yüksek yargı organlarını "gayrimeşru" veya "bilim kurgu" diyerek reddetmek zorunda kaldı; çünkü bu mahkemelerin kararları (yerleşimler ve abluka hakkında) İsrail politikalarıyla örtüşmüyordu. Finkelstein, kendisini "Hukukun Üstünlüğü"nün savunucusu olarak konumlandırmayı başardı.

2. İçsel İsrail Kanıtları: Finkelstein, iddialarını kanıtlamak için bizzat İsrailli kaynakları (Morris, Kimmerling, Eiland, Dinstein) etkili bir şekilde kullandı. Gazze'yi "toplama kampı" olarak tanımlamak için İsrail'in kendi tarihçilerinden ve güvenlik şeflerinden alıntı yaparak, görüşlerinin sadece "Hamas propagandası" olduğu yönündeki suçlamayı boşa çıkardı.

3. "Nüfus Mübadelesi" Argümanının Çöküşü: Dershowitz'in Yahudilerin Arap ülkelerinden göçü ile 1948'deki Filistinli etnik temizliğini eşitleme çabası, Finkelstein'ın akademik tutarsızlıkları ortaya koymasıyla karşılık buldu. Finkelstein'ın "Zamanaşımı" konusundaki çıkışı —İsrail'in 1948 iddialarını "eskidiği" gerekçesiyle reddedip 2.000 yıllık dini iddialara tutunmasındaki ikiyüzlülüğü vurgulaması— Siyonist anlatıdaki büyük bir mantık hatasını ifşa etti.

4. Duygusal Tepki Yerine Sosyolojik Öngörü: Dershowitz tartışmayı kilitlemek için 7 Ekim'in dehşetine odaklanırken, Finkelstein'ın Nat Turner analojisi daha derin bir sosyolojik anlayış sağladı. Finkelstein, odağı "kınama"dan "nedensellik" noktasına çekerek, şiddetin nihai sorumluluğunun "toplama kampı" koşullarını sürdüren güçte olduğunu savundu.

Sonuç: Bu münazara, Dershowitz'in giderek daha fazla uluslararası hukukun reddini gerektiren bir "reddiyecilik ve güvenlik" anlatısına dayandığını; Finkelstein'ın analizinin ise küresel bir hukuki ve tarihsel fikir birliğiyle desteklendiğini kanıtlamaktadır. Finkelstein, günümüzdeki dehşetin, son 75 yıldır Filistin halkına uygulanan sistemli mülksüzleştirme ve "şehit edilme" süreci kabul edilmeden anlaşılamayacağını başarıyla ortaya koymuştur.